551 sayılı KHK’nin 73/A maddesinin birinci fıkra (c) bendinde, 136. maddede yazılı fiillerden birini gerek faydalı model, gerek patentli buluş açısından işlemek suç olarak değerlendirilmiştir.[1]Patentten...
Erdal Noyanİnsanı ters yüz eden değişiklikler ansızın gerçekleşir Franz Kafka’da. Karabasan mıdır, gerçek midir; anlaşılmaz. Yeni durumun kavranışı zaman alır. Gerçek gibi kâbus veya kâbus...
Erdal NoyanÇok yoğun bir baş dönmesinde Bir duvar -duvara dayanmış iki kişi- Sarhoş sarhoş sallanıyor ampul Işık -aksesuarların en gereksizi- Çok yoğun bir baş dönmesinde...
Erdal NoyanYaprakların eylül devrine inat Dökülür her mevsim kişi Bize korku salan nesne İbrahim'e gül bahçesi.
Erdal NoyanKırmızı noktalı yerlere Yüz sürerek boğulan Atılıyor ihtiyaç molasında Bütün cinayetlerin hesabına Isırgan toplayan Ellerden başlıyor yangın Kirli defterleri imha ederek Yeniden açanları kalemini...
Erdal NoyanTufandan bu yana Davet beklerken o gemiye Hüsran listelerine yazılır adım Son bir fırsat daha diyorum İnsanlığım fişleniyor Tersaneler kurduğumda Gemileri yakmak vaktiymiş meğer...
Erdal NoyanYaşamaya doğarsın bir acıyı İçinde taşar yağmurun Salmayınca dışına Gidişine geliyor hayata gelen Hatırlanmasa da bir daha Gelmemiş gibi olmuyor.
Erdal NoyanBir yerden gidince tam gitmelisin Veya kalmalısın Yarım iş böler insanı Bir şey unutmadan gitmelisin Gidiyorsan, aklınla da gitmelisin Güneşte fazla durmuşsun da Yanıyor...
Erdal NoyanNe zaman gelsen Yüreğimin zırhı eriyor Sabrım dayanıksız acıya Taşınmıyor cismin Çiçekli bir ağaçken Devriliyorum Ergen olmayan bir çocuk Babasını yitirmiş sanki Gözlerim kibrit...
Erdal NoyanPervazında pencerenin Yılların alışkanlığı kırıntılar İstek başka bu defa Cama vuruyor serçeler Kar yağmıyor Takvimden biliniyor kış Kuşları ve evsizleri donduran Ayazdan bir de...
Erdal NoyanÇıplak dağların sisli akşamlarında İnsanın dostu sigarasıdır Kar düze inmiştir kalkmaz artık Ava çıkmanın tam sırasıdır Yürek: hep senledir korkusuzluğa bilenmiş Özlem: ötelerde buğulu...
Akşamüstüdür sende hüzün Kaygan sevmelerin misafiri Dar elbise seri sonu Mecburen giyindiğin Zamanı gelince gidersin sen de Binbir vehimle mühürlenir şehir O mekânsız dilbere Rehin...
Erdal Noyan Yalnızdır, yalnızlığını taşır gittiği yerlere. Sivri bir demirin soğuk tehdidindedir yüreği. O yüzden...
Erdal Noyan Yaşamaya doğarsın bir acıyı İçinde taşar yağmurun Salmayınca dışına Gidişine geliyor hayata gelen Hatırlanmasa da bir daha Gelmemiş gibi olmuyor.